تبليغاتX
شب پرستاره
نجوم و هوافضا

 
تصویر چاندرا از ابر گازی در فاصله یک میلیارد سال نوری با 100 ساعت نوردهی مداوم
 
در جهان ما چندین میلیارد کهکشان وجود دارد که هر کدام هم چندین میلیارد ستاره را از انواع مختلف در هر رده سنی در خود جای داده است. از ستاره نوجوان پرفروغ گرفته تا ابر غول کهنسال. اما هر آنچه را که ما با چشمان خود و حتی تلسکوپ فضایی هابل در کیهان مشاهده می کنیم  جرمشان تنها 4 درصد از عالم هستی را تشکیل می دهد. پس بقیه آنها کجا هستند ؟ کیهانشناسان در این مورد پاسخ می دهدند که 96 درصد بقیه را ماده تاریک تشکیل می دهد و حالا تلسکوپ فضایی چاندرا که در امواج ایکس فعالیت می کند موفق به عکسبرداری از این ماده مرموز شده است. گرچه این اولین بار نیست که از ردپای ماده تاریک تصویربرداری می شود و پیشگام گرفتن همه این تصاویر هابل بوده است اما عکسی را که چاندرا تهیه کرده از لحاظ زیبایی در نوع خود منحصر به فرد است.چاندرا با صد ساعت نوردهی مداوم از یک نقطه از آسمان توانست تضاد میان ماده مرئی و ماده تاریک را به نمایش بکشد. در وسط تصویر به نظر می رسد که سحابی از وسط به دو تکه تقسیم شده است ولی در حقیقت این طور نیست بلکه این ماده تاریک است که از میان سحابی گذشته و بخشی از میانه آن را پوشانده است. واقعا زیباست.
 
 ماده مرئی در کنار ماده تاریک ! به نظر می رسد این نیروی عجیب(انرژی تاریک) اجزای جهان را با سرعت فزاینده ای از یکدیگر دور می کند در حالی که نیروی گرانش با این نیرو مقابله کرده و از سرعت این گسترش می کاهد. اثبات این موضوع در تصویر چاندرا به خوبی دیده می شود. این ابر گازی که چاندرا آن را در فاصله یک میلیارد سال نوری شکار کرده حالا موضوع مورد نظر بسیاری از تلسکوپها نظیر هابل و تلسکوپ فضایی بسیار بزرگ برای تحقیق بیشتر روی ان شده است. تلسکوپ فضایی چاندرا یکی از پنج تلسکوپ اصلی سازمان فضایی ناسا است که در امواج ایکس فعالیت می کند و مرکز هدایت و کنترل آن در شهر کمبریج واقع است.                                                                                                                                                                                
 

 
تلسکوپ فضایی چاندرا یکی از پنج تلسکوپ اصلی ناسا است.
+ نوشته شده در  Tue 29 Aug 2006ساعت 11 PM  توسط A^2  | 
سازمان فضایی ناسا نشانه هایی را مبنی بر وجود ماده تاریک یافت. 

ماده تاریک و ماده معمولی دارای قسمت های به هم پیچ خورده هستند که از برخورد دو خوشه کهکشانی با هم پدید آمده است.این مشاهدات توسط تلسکوپ فضایی چاندرا و برخی دیگر از تلسکوپ ها مدارکی برای موجودیت ماده تاریک است.

ماکسیم مارک ویچ یکی از اعضای تیم مرکز اختر فیزیک اسمیت سونی هاروارد در کمبریج می گوید : " این انرژی شدید کیهانی یکی از رویداد هایی است که بعد از مهبانگ در حال مطالعه است."

این مشاهدات دلایل محکمی را مبنی بر اینکه بیشتر ماده تاریک در جهان سیاه می باشد را بیان میکند.

با وجود اینکه مدارک قابل توجهی وجود دارد که ماده تاریک وجود دارد، بسیاری از دانشمندان تئوری های جدیدی را برای گرانش قوی بین کهکشانی که قبلا توسط نیوتون و انیشتن نیز پیش بینی شده را مطرح می کنند که نیاز ما را به ماده تاریک برای اثبات برخی تئوری های کیهانی رفع می کند. هر چند که چنین تئوری هایی نمی تواند اثرات برخورد های مشاهده شده را توضیح دهد.

داووگ کلو از دانشگاه آریزونا می گوید : " این موضوع که ماده تاریک بر جهان حکفرماست کمی نادرست به نظر می آید بنابراین  ما قصد داریم تا این موارد را آزمایش کنیم زیرا برخی از این ناهمواریها،می تواند خدشه هایی در تفکرات پایه ای ما باشد."" این دست آورد ها و آزمایشات گواهی بر موجودیت ماده تاریک است."

در خوشه های کهکشانی ماده معمولی مانند اتم، ستاره ها،سیارات و هرچه که در زمین وجود دارد را از گاز داغ و ستاره ها، به وجود می آورد.جرم این گازهای داغ میان کهکشانی به مراتب بیشتر از جرم ستاره ها در تمام کهکشان هاست.

 
تلسکوپ چاندرا بیش از 100 ساعت برای مشاهده خوشه کهکشانی 1E0657-56 صرف نمود.این خوشه کهکشانی مانند گلوله دیده میشود که شامل ابر هایی گازی  با دمای 100 میلیون درجه است.

این یافته ها توسط تلسکوپ چاندرا،هابل،آرایه جنوبی اروپا و تلسکوپ ماژلان بدست آمده است، این تلسکوپ ها اندازه گیری هایی را برای تایین جرم این ناحیه از خوشه انجام دادند.این اندازه گیری ها توسط لنز های گرانشی، جایی که نور به دلیل گرانش خوشه در پیش زمینه کهکشان ها خمیده می شود که قبلا نیز توسط نسبیت خاص انیشتن پیش بینی شده بود، انجام شد.

گازهای داغ در این برخورد به وسیله اصطکاک نیرو آرام می شود و به ایستایی و همسان بودن هوا می رسند.در این برابری ماده تاریک به سبب فشرده شدن آرام نمی شود زیرا حالت مستقیم فعل و انفعالی با خودش یا گازی که شامل گرانش نمی شود را، ندارد. این فرآیند سبب تفکیک ماده معمولی با ماده تاریک میشود که ما آن را مشاهده می کنیم. اگر گازهای داغ جرم زیادی از ترکیب خوشه ها باشند، بر طبق تئوری گرانش چنین تفکیکی نباید مشاهده شود.

سین کارول، کیهان شناس دانشگاه شیکاگو می گوید : " این دستاورها سبب میشود تا  نظریات آینده مبتنی بر یافته های جدید باشد."" از این به بعد حرکت ما برای فهمیدن درست ماده تاریک خواهد بود زیرا این دستاورد جدید حقیقتی است که نمی توان از آن چشم پوشی نمود."

همچنین، این دستاورد به دانشمندان درمورد گرانش آشنای نیوتن در زمین، منظومه شمسی و همچنین کار بر روی خوشه های عظیم و سنگین کهکشانی، اطمینان بیشتری می دهد.

کلو می گوید : " ما پرونده گرانش را بسته ایم و اکنون در پی بستن پرونده ماده مرئی هستیم. "

این دستاورد سبب آغاز  انتشار یک خبر داغ در ژورنال اخترفیزیکی برجسته دنیا مانند :

NASA's Marshall Space Flight Center, Huntsville, Ala., manages the Chandra program. The Smithsonian Astrophysical Observatory controls science and flight operations from the Chandra X-ray Center, Cambridge, Mass

+ نوشته شده در  Tue 29 Aug 2006ساعت 11 PM  توسط A^2  | 
سرس سیاره است یا سیارک ؟ با معیار جدیدی که گروه برگزیده از انجمن بین المللی نجوم از سیاره دارند سرس جزء یکی از سیارات محسوب می شود. 
 
 

 
سرس با قطری حدود 1000 کیلومتر و شکلی کروی بر اساس معیار جدید سیاره خواهد بود
 
سالها پیش رصدگری کهنه کار و باتجربه مثل هر شب برای رصد آسمان شب به پشت بام خانه اش می رود.اما شاید هیچ وقت فکر نمی کرد که درآن شب بهاری موفق به کشف جرمی شود که اکنون انجمن بین المللی نجوم آن را کاندیدای سیاره شدن بداند؟ بله. " گیوسپ پیزای " کاشف سرس حدود دویست سال قبل موفق به کشف بزرگترین جرم کمربند سیارکها شد. با معیار جدیدی که گروه منتخبی از انجمن بین المللی نجوم تعیین کرده سرس هم با قطر تقریبا 1000 کیلومتر در آستانه کاندیدای سیاره شدن قرار دارد. تنها یک قدم بین سیاره شدن و سیارک باقی ماندن فاصله مانده است و آن یک قدم دادن رای اعتماد شورای مجمع بین المللی نجوم به سرس است. تعریف این گروه از سیاره این است که حداقل دارای 800 کیلومتر قطر بوده و به عنوان جسمی مستقل به دور ستاره ای مانند خورشید بگردد. در ضمن با داشتن چگالی مناسب توانسته باشد شکل گردی را برای خود ایجاد کند. چون سرس همه این شرایط را داراست پس از نظر این گروه سیاره است. سرس هم قطر کافی را برای کاندیدای سیاره شدن دارد و درآخرین تصاویر هابل که از این جرم  گرفته شده معلوم شد سرس هم گرد است. اما اگر قرار است که این جرم جزء سیارات محسوب شود بهتر است کمی درباره یکی از سیارات منظومه شمسی مان اطلاعتی را بدانیم : سرس با چگالی 2 گرم بر سانتیمتر مکعب و با فاصله ای معادل دو واحد نجومی توانسته مقام بزرگترین جرم کمربند سیارکها را به خود اختصاص دهد. قدر ظاهری آن 7.2+ بوده و جرمی که تنها معادل چهار در صد ماه است. این شبها بهترین زمان برای دیدنش از ساعت یک بامداد به بعد است و در میانه صور فلکی جدی و حوت جنوبی قرار گرفته است. تا دوم شهریور باید منتظر بمانیم و ببینیم که آیا انجمن بین المللی نجوم این جرم یک فرسنگی را جزء سیارات محسوب می کند یا خیر. در صورت مثبت بودن جواب باید منتظر افزایش تعداد  سیارات همانند آن در منظومه شمسی باشیم.                              
 
 
تصویر تلسکوپ فضایی هابل از سرس : شکل کروی آن در تصویر مشخص است
+ نوشته شده در  Tue 29 Aug 2006ساعت 11 PM  توسط A^2  | 
تصویر گرفته شده از این ناحیه به وسیله ي تلسکوپ فضایي هابل انبوهي از ابرهاي اکسیژن و هیدروژن را نشان مي دهد که گویي به همراه گرد و غبار بر روي یک بوم نقاشي در اندازه ي نجومي پیچیده و درهم آمیخته شده اند. این منطقه ي خاص در ابر ماژلاني بزرگ شامل برخي از درخشان ترین خوشه هاي ستاره ایست.انرژي خروجي بسیار شدید این ستارگان داغ و درخشان نه تنها مولد تابش امواج فرابنفش است بلکه بادهاي ستاره اي بسیار قوي و پرسرعت و ذرات بارداري که در فضا مي درخشند را نیز تولید مي کند. هر دو این اعمال در N۱۸۰B آشکارا دیده مي شود.


 در مقابل گازهاي هیدروژن و اکسیژن درخشان نوارهاي غبار به طول صد سال نوري دیده مي شوند که در طول سحابي کشیده شده و هسته ي خوشه اي را در نزدیکي مرکز تصویر قطع کرده اند.عمود بر جهت این غبارهاي تیره لبه هاي نارنجي روشني از ابرهاي فشرده ي غبار در نزدیکي پایین راست و بالا چپ تصویر ظاهر شده اند که اندازه شان چند سال نوري بیشتر نیست.
 
 هم چنین در میان ابرهاي غبار ساقه هایي از غبار معروف به خرطوم فیل نیز دیده مي شوند. اگر فشاربادهاي ستاره اي اطراف به قدر کافي زیاد باشد و موجب متراکم شدن این مواد و انقباض گرانشي آن ها شود، امکان پیدایش ستارگان در این ابرهاي کوچک غبار وجود دارد.

 این تصویر به وسیله ي دوربین میدان دید باز هابل در ۱۹۹۸ به کمک فیلتر هایي جهت جدا کردن نور ساطع شده از گاز هاي اکسیژن و هیدروژن تهیه شده است. براي خلق این ترکیب رنگي اطلاعات فیلتر هاي هیدروژن و اکسیژن به ترتیب با رنگ هاي قرمز و آبي و ترکیب آن ها به صورت سبز رنگ آمیزي شده است. محصول این ادغام ابرهاي صورتي و نارنجي هیدروژن در میان زمینه ي آبي رنگ گاز اکسیژن است. ابرهاي فشرده ي غبار مانع نور ستارگان شده و از نظرما گازهایي درخشان را پدید آورده است.

+ نوشته شده در  Tue 29 Aug 2006ساعت 11 PM  توسط A^2  | 
 دورترين ساخته بشر مرزهای منظومه شمسی را درمینوردد و به فضای میان ستاره ای میرسد. 

ویجر 1  که دورترین ساخته دست بشر در کیهان است که سه دهه پیش پرتاب شد ، ویجر در تاریخ 26 مرداد ماه به فاصله 100 واحد نجومی از خورشید رسید. 

دکتر استون محقق بروژه ویجر می گوید : تیم ویجر در زمان طراحی آن بیش بینی کرده بود تا توان ویجر برای مدت های طولانی سفر کافی باشد. اما شما نمی توانید پیش بینی کنید که این فضاپیما تا کجا توان ادامه دادن به این سفر را دارد .

این فضا پیما 30 سال پیش به فضا پرتاب شد از کنار سیارات منظومه شمسی که سر راهش بوده  عبور کرد و اطلاعات مهمی را در اختیارمان قرار داد و حتی تابش های رادیویی متلاطم مشتری را نیز ثبت کرد.

این فضاپیماها در فاصله هایی بسیار دور حرکت می کنند جایی که خورشید نقطه نورانی کوچکی بیش نیست در این نواحی انرژی خورشیدی جوابگوی تامین قدرت الکتریکی این فضاپیماها نیست.در حقیقت ویجر مدیون چشمه های انرژی  اتمی با عمر طولانی خویش است که رادیو ایزوتوپ ترموالکتریک ژنراتور نام دارد که آماده سازی انرژی تمام قسمت ها را به عهده دارد.

ویجر 1 اکنون از لبه های منظومه شمسی ما خارج شده است و در ناحیه ای از فضا به نام هلیوهث ( شک دوم ) قرار دارد، جایی که نفوذ نور خورشید بسیار کاهش میابد.این ناحیه خارج از لایه حباب مجاور خورشید قرار دارد. می توان گفت ویجر 1 جسارتی بزرگ برای شناخت فضای میان ستاره ای و پاسخی برای پرسشهای مجهول ماست. سرعت ویجر 1 ، یک میلیون مایل در روز است و با این سرعت 10 سال دیگر وارد فضای میان ستاره ای خواهد شد.

دکتر استون می گوید : فضای میان ستاره ای محدوده ایست که مواد بیرون انداخته شده توسط انفجار ستارگان اطراف در آن وجود دارد و ویجر 1 اولین ساخته ای از بشر است که به این محدوده گام خواهد نهاد.

بر گرفته از وبلاگ آژانس هوایی آپادانا
+ نوشته شده در  Tue 29 Aug 2006ساعت 11 PM  توسط A^2  | 
سلام دوستان عزیز

امروز یک مقاله برای بررسی تخصصی صورت فلکی جبار ترجمه کردم که می توانید از لینک زیر دانلود کنید:

دانلود کنید

براي مشاهده اين نوع فايل به برنامه زير احتياج داريد

دانلود کنید ابزار RepliGo Viewer را با حجم 940 کیلوبایت براي سيستمهايي كه تنها نياز به مشاهده فايلهاي RGO را دارند و نيازي به Writer آن ندارند .

به نقل از وبلاگ آزانس فضایی آپادانا.

+ نوشته شده در  Tue 29 Aug 2006ساعت 11 PM  توسط A^2  | 
http://exoplanets.org
اين سايت متعلق به مركز تحقيقاتي carengieو californiaميباشد.اين مركز تحقيقاتي را در زمينهي ستاره شناسي ونجوم انجام ميدهد.امروزه بيش از 100 سياره خارج از منظومه شمسي شناخته شده اند .از طريق اين سايت با حمايت كنندگان اين مركز اشنا خواهيد شد.اين سايت شما را به لينك هاي جالبي در زمينه اختر شناسي متصل ميكند .اين مركز اقدام به چاپ مجلات ونشرياتي در اين زمينه كرده وعلاقه مندان مي توانند انهارا دراين سايت مطالعه نمايند.با مراجعه به بخش تحقيقاتي اين مركزاطلاعات علمي جديدي را در اين رابطه بدست خواهيد اورد.

www.moonsociety.org
به جامعه ماه خوش امديد.اين مركز يك بنياد بين المللي در زمينه تحقيقات علمي و كاوش هاي غلمي به منظور شناخت هر چه بهتر كره ماه مي باشد .اين سايت شمارا با تاريخچه و خدمات اين مركز اشنا ميكند .از طريق ابن مركز ميتوانيد با تازهترين خبرهاي مربوط به ستاره شناسي اشنا شويد.شما ميتوانيد را به انلاين مورد مطالعه قرار دهيد .علاقمندان ميتوانيد از تور مجازي اين سايت استفاده و سفري به كره ماه انجام دهند.هم چنين مي توانيد از اتاق گفتگوي اين سايت استفاده نماييد.

+ نوشته شده در  Mon 28 Aug 2006ساعت 7 PM  توسط   | 
http://messenger.jhuapl.edu
در اين سايت با سياره عطارد اشنا ميشويد.در ميان سيارات سنگي عطارد كوچكترين .سنگينترين .وقديمي ترين سياره محسوب ميشود .چرا سياره عطارد سنگين است؟تاريخچه ي ژپولوژيكي اين سياره به چه صورت است؟هسته ي اين سياره از چه تشكيل شده؟اين سايت پاسخ اين سوالات را در اختيار شما قرار ميدهد.در اينجا ميتوانيد به تصاوير مختلفي از اين سياره دسترسي پيدا كنيد .

  www.solurviews.com
اين سايت به شما امكان ميدهد تا بتوانبد وزن وسن خود را در ديگر سيارات محاسبه كنيد .از طريق اين سايت اطلاعاتي در باره چگونگي تشكيل كهكشان ها بدست مي اوريدو با تولد و مرگ ستاره اشنا ميشيد.همچنين تاريخچه اكتشافات فضايي دراين سايت موجود است وازاين رو شمابا اولين فضانوردان وفضا پيماها اشنا خواهيد شد . 

+ نوشته شده در  Sun 27 Aug 2006ساعت 4 PM  توسط   | 
عکس های هلال شعبان۱۴۲۷که با دوربین ۱.۵ مگا پیکسلی گرفته شده.

اطلاعات مربوط به رویت هلال ماههای قمی را میتواند از وب سایت گروه غیر حرفه ای رویت هلال مشاهده کنید.

 


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  Sun 27 Aug 2006ساعت 2 PM  توسط A^2  | 
آيا امروز در شرايطي هستيم كه بتوانيم وجود جهان هاي موازي را توضيح دهيم؟

آيا مي توانيم از تردد بين جهان ها سخن بگوييم؟

امروزه مي توانيم با احتمال خوبي ازچگونگي بوجود آمدن جهان هاي موازي صحبت كنيم و شايد روزي بتوانيم در مورد چگونگي سفر از جهاني به جهاني ديگر بحث كنيم و براي اين سفر كه امروزه تخيلي به نظر مي رسد، روشهاي عملي و فني دقيقي ارائه كنيم. اما قبل از ادامه ي كلام بر خود ملزم مي دانم از تمام دانشمندان و فيزيكدانان بزرگ تاريخ كه انسان را از خلق و خوي خرافي اساطيري به يك انسان واقع‌گرا رساندند و زندگي خود را صرف شناساندن طبيعت به انسان نمودند، قدرداني كنم.

طبيعي است كه روند تكامل دانش با پيگيري مداوم افرادي امكان پذير شد كه مشتاقانه در پي كشف رموز طبيعت بودند تا پرده ي جهل را از روي پيئه هاي فيزيكي كنار بزنند. در اين تلاش مداوم و طاقت فرسا، هر نگاه تازه اي به جهان از بصيرت گذشتگان ياري جست و بر دست آورد آنان افزود. مكانيك نيوتني بر انديشه هاي گاليله و كپلر استوار گشت و فضا-زمان انيشتين، قاون جهاني گرانش نيوتن را تكامل بخشيد. كارهاي فاراده و ارستد و آمپر در معادلات الكترومغناطيس ماكسول به ثمر نشست و ابهامات تابش جسم سياه به مكانيك كوانتومي انجاميد. تلاش ها و تجارب قرن بيستم زمينه ي انديشيدن به يكسان سازي نيروها را فراهم كرد و انديشه ي ابر نيرو، فيزيكدانان را نسبت به لحظه ي آغاز جهان كنجكاو كرد.

امروزه پس از صدها سال تلاش به جايي رسيده ايم كه احساس مي كنيم به يك نظريه وحدت بخش بشدت نياز دازيم تا بتوانيم لحظه ي آغاز را توضيح دهيم. بر اساس چنين نيازي است كه در طول و بويژه اواخر قرن بيستم، نظريه هاي زيبا و پيچيده و تقريباً موفقي نظير لوپ كوانتوم تئوري و ابر ريسمانها ارائه شدند. همه ي اين نظريه ها در صددند تا لحظه ي آغاز انفجار بزرگ Big Bang و يكسان سازي نيروها Unification را توضيح دهند.

اما نگرش شهودي و ساده ي نظريه سي. پي. اچ.

CPH Theory, Creation Particle Higgs

با مطرح كردن هم ارزي جرم، انرژي و نيرو، باب جديدي براي انديشيدن به فيزيك جهان مي گشايد. نظريه سي. پي. اچ. علاوه بر توجيه خميدگي فضا بر نظريه تورم مهر تاييد مي گذارد و با رياضيات بسيار ساده، ما را به درك شهودي از جهان و آنچه كه بيگ بنگ مي ناميم رهنمون مي‌سازد.

در نظريه سي. پي. اچ، انفجار بزرگ (بيگ بنگ) بدين صورت بيان مي‌شود كه لحظه‌اي در يك سياه‌چاله مطلق، يك ميدان گرانش فوق العاده عظيم، تا آن حد چگالي گراويتون (1) بالا مي‌رود كه ديگر فضايي براي حتي حركت دوراني (اسپين) آن وجود ندارد و در نتيجه با يك عكس العمل قوي، سي. پي. اچ. ها با سرعت بسيار بالا از مركز ميدان گرانشي خارج مي شوند.( شكل 1)



شكل 1


سپس در بيرون انفجار با يكديگر تركيب شده و بخشي از سرعت خطي، Vc آنها به اسپين تبديل مي‌شود و هنگامي كه چند CPH در كنار يكديگر قرار گيرند، فوتون بوجود مي‌آيد (شكل 2) كه نتيجه آن توليد امواج الكترومغناظيسي يعني انتقال انرژي است. در نهايت با تبديل اين انرژي به ماده و پاد ماده، ذرات بنيادي توليد مي شوند و هسته‌ها و اتم‌ها بوجود مي‌آيند .



شكل 2


دو باره به شكل 1 باز مي‌گرديم. همانطور كه در شكل مشخص شده چگالي CPH بعد از انفجار بزرگ در نقاط مختلف يكسان نيست و اين موضوع باعث انحراف جهان از مختصات كروي مي‌شود. اما موضوع بحث درون آن حلقة بيضوي مي‌باشد. همانطور كه در شكل پيداست، پس از انفجار بزرگ كليه سي. پي. اچ. ها به سرعت از ميدان گرانش توليد شده از خودشان خارج مي شوند. اما اتفاقي كه مي‌افتد تخليه كلي مركز گرانش از سي. پي. اچ. است كه منجر به از بين رفتن گرانش در نقطه‌اي از فضا مي‌شود كه اين موضوع با تعريف گرانش بوسيله نظريه سي. پي. اچ. كه گرانش جريان دائمي ميان اجرام مي‌باشد و در همه جا وجود دارد، كه منجر به ناتواني بشر در حذف نيروي گرانش و تأثير آن در آزمايش‌هاي عملي مي‌باشد، مغاير است. پس بايد تعدادي از سي. پي. اچ. ها به مركز گرانش باز گردند و ميدان گرانشي بوجود ‌آورند و موجب جذب اجرام بطرف يكديگر شوند.

در نظريه سي. پي. اچ. بعد از انفجار بزرگ و شكل گيري اجرام و فروريزش ستارگان بر اثر گرانش، در نقطه اي از فضا مجدداً سياه چاله‌اي جديد بوجود مي‌آيد و با ادامه در سقوط اجرام درون سياه چاله ي مذكور، چگالي سي. پي. اچ. ها افزايش يافته و دوباره يك سياه چاله مطلق شكل مي‌گيرد، كه هر چيزي را كه در حوزه گرانشي آن قرار داشته باشد مي‌بلعد. بدين ترتيب مجدداً چگالي سي. پي. اچ. ها در سياه چاله افزايش مي‌يابد و شرايط بحراني ايجاد مي گردد و انفجار بزرگ ديگري رخ مي‌دهد و جهان ديگري بوجود مي‌آيد.

حال اگر بدانيم در چه شرايطي و با چه چگالي از سي. پي. اچ. انفجار بزرگ رخ مي‌دهد مي‌توانيم لحظه تولد يك جهان جديد را تخمين بزنيم.

پس با توضيح فوق مي‌توانيم نتيجه‌ بگيريم كه هر جهان، انفجار بزرگ (Big Bang) مختص خود را دارد. حال اگر بپذيريم كه تعداد كل CPH هاي هستي ثابت است و هيچ CPH از بين نمي‌رود و متولد نمي‌شود، به اين نتيجه خواهيم رسيد كه انفجار بزرگ و تولد جهان‌ها تا بي نهايت نمي‌تواند ادامه پيدا كند چرا كه در لحظه‌اي چگالي باقي مانده در مركز هستي به حد انفجار بزرگ نمي‌رسد و ديگر جهاني متولد نمي‌شود.

حال اگر به مطالب فوق نگاهي دوباره بيندازيم، متوجه مي‌شويم كه لحظه مشترك هر جهان، لحظة وجود يك سياه چاله مطلق آماده انفجار است. پس مي‌توان با بررسي سياه چاله‌ها راهي به جهان ديگر كه قبل يا بعد از جهان خودمان متولد شده پيدا كنيم

حال سؤالي كه ما را به نظريه سياه چاله‌ها (سياه چاله‌اي در سياه چاله ديگر) رهنمون ساخته اين است كه آيا ما در يك سياه چاله قرار داريم؟

براي پاسخ به اين سؤال به نظريه تورم نگاهي مي‌اندازيم و نيز اينكه جهان ما با شتاب زيادي در حال انبساط است. تنها جرياني از گرانش ضعيف ميان ما اجرام بر قرار است. ديگر اينكه شعاع دوران رو به افزايش است، پس در ميدان گرانش جذبي يك سياه چاله قرار نداريم.

هدف از بيان اين بحث اين است كه به اين نتيجه برسيم كه دليل انبساط جهان علاوه بر حركت دوراني و خطي اجرام درون جهان و خميدگي فضا ـ زمان، جهان ما به دليل وجود جهان هاي ديگر مجبور به انبساط است و شايد آن انرژي را كه ما انرژي تاريك مي‌ناميم، امواج الكترومغناطيسي متولد شده از يك انفجار جديد باشد كه باعث اين انبساط مي‌شوند.

بدليل وجود نيروي گرانشي ميان جهاني با جهان ديگر مي‌توان سياه چاله‌ها را مركز نيروي گرانشي و دروازه ورود و خروج از جهاني به جهان دگر فرض كرد.

در پايان به عقيدة نگارنده، اين هستي ناشي از يك انفجار بزرگ نمي‌باشد بلكه هر جهاني در اين هستي متولد يك انفجار است، و هر جهاني با توجه به سرعت خطي خاص خود كه ناشي از زمان تولد آن نسبت به ديگر جهانها است زمان خاص خود را خواهد داشت و با چنين فرضي مي توان زمان خاص هر جهاني را و در نتيجه شتاب تورم خاص آن را بدست آورد و بدنبال نقاط مشترك آن با جهان خود باشيم تا بتوان از جهاني به جهاني ديگر رفت.

بر گرفته ار آسمان کویر یزد
+ نوشته شده در  Sat 26 Aug 2006ساعت 7 PM  توسط A^2  |